بهجای انتخاب ابزار و کشیدن ماسک، فقط مینویسی چه میخواهی. عکس را بارگذاری میکنی، جملهات را مینویسی، و مدل همان تغییر را روی تصویر اعمال میکند.
هر دو برای تغییردادن تصویر موجود ساخته شدهاند، نه ساخت تصویر از صفر.
نسبتهای خروجی
در ویرایش کلاسیک باید بدانی کدام ابزار کار تو را انجام میدهد و چطور از آن استفاده کنی. اینجا فقط باید بدانی چه میخواهی. جملهای مثل «کاپشن را قرمز کن» یا «پسزمینه را به یک خیابان بارانی شب عوض کن» همان دستور است.
این روش برای تغییرهای محتوایی از ویرایش دستی سریعتر است — عوضکردن رنگ، جایگزینی پسزمینه، اضافه یا کمکردن یک عنصر. برای تغییرهای دقیق و پیکسلی هنوز ویرایشگر حرفهای تصویر با پنل ابزارهایش انتخاب بهتری است.
رایجترین اشتباه، نوشتن چند تغییر در یک جمله است: «پسزمینه را عوض کن و لباس را آبی کن و نور را گرمتر کن». مدل معمولاً یکی را خوب انجام میدهد و بقیه را نصفه، و تو هم نمیفهمی کدام بخش جمله مشکل داشته.
بهجایش زنجیرهای کار کن: یک تغییر، خروجی را ببین، بعد همان خروجی را دوباره بده و تغییر بعدی را بخواه. هم کنترل بیشتری داری و هم اگر جایی خراب شد میدانی کدام مرحله بوده.
پنج نسبت در دسترس است: ۱۶:۹ و ۴:۳ افقی، ۹:۱۶ و ۳:۴ عمودی، و ۱:۱ مربع. انتخاب درست از روی جایی است که تصویر قرار است منتشر شود — ۹:۱۶ برای استوری و ریلز، ۱:۱ برای پست، ۱۶:۹ برای وبسایت و تامبنیل ویدیو.
اگر یک تصویر را برای چند جا لازم داری، بهجای برشدادن خروجی، همان دستور را با نسبتهای مختلف اجرا کن. برشدادن تصویر افقی برای استوری تقریباً همیشه سوژه را نصف میکند.
دو مدل مخصوص ویرایش: Kontext Editing و Nano Banana Editing.
فقط JPG و PNG.
میتوانی چند تا بنویسی، ولی نتیجه قابلکنترلتر است اگر هر بار یک تغییر بخواهی و خروجی هر مرحله را دوباره وارد کنی.
پنج نسبت: ۱۶:۹ و ۴:۳ افقی، ۹:۱۶ و ۳:۴ عمودی، و ۱:۱ مربع.
اینجا با یک جمله ویرایش میکنی و سریع است. ویرایشگر حرفهای بوم و سیزده ابزار دارد و برای کار چندمرحلهای و دقیق مناسبتر است.
رابط کاربری فارسی، پرداخت ریالی، و بدون نیاز به ابزار تغییر آیپی.
رفتن به تصویر به تصویر