چرا اصلاً مدلِ اختصاصی؟
مدلهای عمومی هرچقدر هم خوب باشند، سوژهی مشخصِ تو را ندیدهاند. اگر بخواهی چهرهی یک نفرِ معین، یک محصول با جزئیاتِ خاص، یا سبکِ بصریِ یکدستِ برندِ خودت را بارها بسازی، توصیف کردنِ آن در پرامپت هر بار نتیجهی کمی متفاوت میدهد.
مدلِ اختصاصی این مسئله را از پرامپت به خودِ مدل منتقل میکند: یک بار آموزش میدهی، و بعد با نوشتنِ کلمهی کلیدی همان سوژه یا همان سبک را صدا میزنی. یکدستی بین ده تصویر همان چیزی است که با پرامپتنویسی بهسختی به دست میآید.