GPT Image 2.5 Flare

پرامپت پرتره‌ی تهران دهه‌ی ۵۰ کنار برج آزادی

تو در تهران حدود سال ۱۳۵۵: کت جیر، پیراهن یقه‌پهن، شلوار دمپا، پیکان و اتوبوس‌های کرم‌آبی و برج آزادی پشت سرت.

پیش از ساخت: عکس واضح صورتت را بگذار؛ مدل نوشته‌ی فارسی انتخاب شده، آن را عوض نکن.

از عکس مرجع به‌عنوان تنها مرجع هویت استفاده کن. هویت دقیق و قابل‌تشخیص، ساختار چهره، رنگ پوست، خط رویش مو، سن ظاهری و ویژگی‌های متمایز را حفظ کن و زیباسازی اضافه نکن. یک پرتره‌ی بسیار واقع‌گرایانه در تهران نیمه‌ی دهه‌ی ۱۳۵۰ شمسی (حدود ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷) کنار برج آزادی بساز، با برج کاملا پیدا در پس‌زمینه. استایل اصیل شهری ایران دهه‌ی ۵۰: کت جیر دوخت‌دار، پیراهن گل‌دار یقه‌پهن، شلوار دمپای کمرپیچ، کیف چرمی، زیورآلات ساده و موی پرحجم مخصوص آن دوره. پیکان و شورولت نوا، اتوبوس‌های شهری کرم و آبی، درخت‌های کهنسال، خیابان‌های پهن و رهگذرانی با لباس واقعی دهه‌ی ۵۰. یک تابلوی کوچک خیابان دقیقا «خیابان ایران» را نشان دهد، درست و راست‌به‌چپ و با تایپوگرافی اصیل آن دوره؛ هیچ نوشته‌ی خوانای دیگری نساز. نور طبیعی روشن بعدازظهر، حال‌وهوای ظریف فیلم رنگی ۳۵ میلی‌متر و دانه‌ی کم؛ باید شبیه عکس قدیمی بی‌نقص اسکن‌شده‌ی حرفه‌ای باشد، نه رنگ‌پریده، خراب یا محو. عمودی ۲:۳.

جاهای خالی را فارسی هم می‌توانی پر کنی. مدل‌ها انگلیسی را دقیق‌تر می‌فهمند؛ موقع ساخت، نوشته‌های فارسی‌ات به انگلیسی برگردانده می‌شوند و متن انگلیسی ساخته می‌شود، مگر جایی که «ترجمه نکن» را زده باشی. در نسخه‌ی انگلیسی روی تکه‌های خط‌دار برو تا توضیح هر کدام را ببینی.

راهنمای نوشته‌ی فارسی روی عکس
  • «کپی» یا «با همین بساز»؟ «کپی» متن را با همان چیزهایی که در جاهای خالی نوشتی برمی‌دارد تا هر جا خواستی استفاده کنی. «با همین بساز» ابزار ساخت هوش نو را باز می‌کند و متن کامل را خودش در کادرش می‌نویسد؛ فقط دکمه‌ی ساخت را بزن.
  • مدل درست را انتخاب کن. GPT Image 2 و نسخه‌های بعدش (مثل GPT Image 2.5)، Muse Image و مدل‌های Nano Banana نوشته‌ی فارسی را درست و خوانا می‌نویسند. در ابزار عکس، مدل را از منوی مدل پایین کادر عوض کن.
  • تیک «ترجمه نکن» را بزن. وگرنه نوشته‌ات پیش از ساخت انگلیسی می‌شود. برای اسم برند و تیتر این تیک از قبل زده شده است.
  • کوتاه بنویس. یک تا چهار کلمه بهترین نتیجه را می‌دهد؛ جمله‌ی بلند احتمال جابه‌جا شدن حروف را بیشتر می‌کند.
  • همان را بنویس که می‌خواهی دیده شود. رقم‌ها را فارسی یا انگلیسی، همان‌طور که باید روی تصویر بیاید، بنویس. نیم‌فاصله را هم رعایت کن.
  • اگر حرفی جابه‌جا شد، نوشته را کوتاه‌تر کن یا یک بار دیگر بساز.
از ۷٫۱ اعتبار

با عکس خودت ساخته می‌شود. بعد از زدن «با همین بساز»، یک عکس واضح و روبه‌رو از خودت را در صفحه‌ی ساخت می‌گذاری.

کدام عکس بهترین نتیجه را می‌دهد؟
  • نور کافی: عکس را در نور طبیعی یا یکنواخت بگیر.
  • صورت واضح: صورت کامل و روبه‌رو توی قاب باشد، نه نیمرخ یا خیلی کج.
  • بدون فیلتر: عکس اصلی را بگذار، نه عکسی که فیلتر یا افکت دارد.
  • یک نفر در عکس: اگر چند نفر در عکس باشند، مدل شاید آدم دیگری را برمی‌دارد.
  • روزی ۲ عکس رایگان بعد از ورود
  • هر کلمه‌اش را پیش از ساخت می‌توانی عوض کنی
  • ساخت ناموفق = برگشت خودکار اعتبار
زنی با کت جیر قهوه‌ای و شلوار دمپا آبی در خیابانی در تهران دهه‌ی ۵۰ با برج آزادی و تابلوی «خیابان ایران» این عکس را ویدیو کن ←
نمونه‌ای که با همین پرامپت ساخته شده، با GPT Image 2.5 Flare

این پرامپت تکه‌به‌تکه

  • generate no other readable writing

    تنها یک نوشته‌ی فارسی ساخته می‌شود تا حروف خراب نیایند.

  • not faded, damaged or blurry

    عکس تمیز و واضح می‌ماند، فقط حس دهه‌ی ۵۰ را دارد.

درباره‌ی این پرامپت

این پرامپت تو را به تهران نیمه‌ی دهه‌ی ۱۳۵۰ می‌برد. کنار برج آزادی ایستاده‌ای با کت جیر، پیراهن گل‌دار یقه‌پهن، شلوار دمپا و کیف چرمی؛ اطراف را پیکان و شورولت نوا، اتوبوس‌های کرم و آبی و درخت‌های بلند پر کرده‌اند و رهگذرها لباس واقعی آن دوره پوشیده‌اند.

متن فقط یک نوشته‌ی فارسی می‌خواهد، تابلوی کوچک «خیابان ایران»، و صریحا می‌گوید هیچ نوشته‌ی دیگری ساخته نشود. همین باعث می‌شود حروف فارسی درست و چسبیده بیایند. عکس باید مثل یک عکس خوب اسکن‌شده باشد، نه کهنه و خراب.

برای پست نوستالژی و عکس پروفایل قدیمی بسیار جذاب است. اگر عکس خودت را بگذاری، چهره‌ات همان می‌ماند و فقط صحنه و لباس عوض می‌شود؛ عکسی انتخاب کن که صورتت واضح و روبه‌رو باشد. برای تغییر حال‌وهوا، فقط جای خالی را عوض کن و بقیه‌ی متن را دست نزن تا ترکیب‌بندی خراب نشود.
همه ←