Anthropic روز ۲۴ مهر ۱۴۰۵ (۱۶ اکتبر ۲۰۲۶) گزارشی منتشر کرد که می‌گوید مدلِ Claude رازِ یک معمای ۲۵ ساله‌ی رمزنگاری را در کمتر از نیم‌ساعت حل کرده است: عددهای «بذر» (seed) منحنی‌های بیضویِ استانداردِ NIST از کجا آمده‌اند. نتیجه این است که بذرها خروجیِ یک مولدِ عددِ تصادفیِ ساده‌ی دهه‌ی ۱۹۹۰ هستند، نه چیزی که کسی عمداً برای کاشتنِ دریچه‌ی پشتی انتخاب کرده باشد. البته خودِ Anthropic می‌گوید این یک شکستنِ رمزنگاری نیست.
معما از چه بود؟
در سال ۲۰۰۰، موسسه‌ی NIST چند منحنی بیضوی را برای استانداردِ امضای دیجیتالِ ECDSA معرفی کرد. این منحنی‌ها با عددهایی ساخته شده بودند که NSA بدونِ توضیح تحویل داده بود. چون هیچ‌کس نمی‌دانست این عددها از کجا آمده‌اند، سال‌ها سوءظن بود که شاید پشتش دریچه‌ی پنهانی باشد. حتی جایزه‌ای هم برای پیدا کردنِ منشأ گذاشته شد. یکی از کارمندانِ سابقِ NSA گفته بود بذرها هشِ یک عبارتِ شوخی‌اند، ولی این حدس درست از آب درنیامد.
نمونه‌ی خودت را می‌توانی با هوش مصنوعی فارسی در هوش نو بسازی؛ هزینه را پیش از ساخت می‌بینی.
Claude چطور حلش کرد؟
طبق گزارشِ Anthropic، یکی از کارکنانش از یک مدلِ پژوهشیِ داخلی خواست منشأ بذرها را بدونِ آن سرنخِ شوخی پیدا کند. مدل چند کار کرد:
- حدس زد خروجیِ مولدهای عددِ تصادفیِ دهه‌ی ۱۹۹۰ قابل‌تشخیص است و اسکنری نوشت که همه‌ی جابه‌جایی‌های بیتیِ بذرها را بررسی می‌کرد.
- دید که بیت‌های بالاییِ بعضی بذرها همیشه صفرند؛ الگویی که احتمالِ اتفاقی بودنش حدود یک به ۵٬۸۱۰ است.
- برای بذرهای منحنی‌های دودویی، ۱۷ بیتِ پنهانِ حالتِ مولد را با جست‌وجوی کامل پیدا کرد.
- برای بذرهای منحنی‌های اول، که بیت‌های کمتری از هر خروجی نگه داشته بودند، از الگوریتمِ کاهشِ پایه‌ی شبکه‌ای (LLL) استفاده کرد.
نتیجه: بذرها از تابعِ lrand48 در کتابخانه‌ی C آمده‌اند که با یک زمان‌سنجِ یونیکس شروع شده است. بذرهای منحنی‌های اول با زمان‌هایی بین مه ۱۹۹۷ و آوریل ۱۹۹۸ جور درمی‌آیند و برای P-256 شمارشِ ۱٬۸۴۲ تکرار لازم بوده است. بذرهای چهار منحنیِ دودویی هم با نیمی از مقدارِ ساعت ساخته شده‌اند که به ۱۷ آوریل ۱۹۹۸ می‌خورد.
این یعنی دریچه‌ی پشتی وجود ندارد؟
نه دقیقاً. Anthropic می‌گوید این یافته دریچه‌ی عمدی را خیلی کم‌احتمال‌تر می‌کند، چون هر کسی حالا می‌تواند بذرها را از یک مولدِ ساده بازتولید کند و تعدادِ نامزدهای ردشده کم است. ولی بعضی چیزها هنوز بی‌پاسخ مانده‌اند: بذرِ B-163، نقطه‌های پایه‌ی P-224 و P-256 و P-384 و P-521 و منحنی‌های دودویی. دلیلِ ردشدنِ بعضی نامزدها هم روشن نیست؛ مثلاً در P-256 نامزدِ ۸۷۶ کنار گذاشته شد و ۱٬۸۴۲ منتشر شد. و از نظرِ نظری هنوز ممکن است کسی با جست‌وجو بین زمان‌ها بذرِ مطلوبِ خودش را انتخاب کرده باشد. The Decoder هم نوشته که ناظرِ مستقل یا بازبینیِ همتا در گزارش نیامده است؛ یعنی ادعا فعلاً از خودِ Anthropic است.
جایزه‌ی این معما ۳۶٬۸۶۴ دلار بود و Anthropic اعلام کرده آن را به ISRG می‌دهد؛ همان سازمانی که Let's Encrypt را اداره می‌کند.
این خبر برای کاربرِ فارسی‌زبان چه معنایی دارد؟
برای کاربرِ عادی چیزی عوض نمی‌شود؛ رمزنگاری‌ات شکسته نشده. ولی این نمونه نشان می‌دهد مدل‌های هوش مصنوعی در «کارآگاهیِ فنی» به جایی رسیده‌اند که مسئله‌ای که آدم‌ها سال‌ها رویش ماندند را در نیم‌ساعت با آزمونِ فرضیه و ابزارسازی حل می‌کنند. برای کسی که در امنیت یا برنامه‌نویسی کار می‌کند، یادگرفتنِ کار با این مدل‌ها دیگر تفننی نیست.
برای آشنایی با خودِ Claude و کار با آن به فارسی Claude AI چیست را ببین؛ در ابزارهای هوش‌نو هم می‌توانی مدل‌های گفت‌وگو را امتحان کنی. درباره‌ی دیگر پژوهش‌های تازه‌ی Anthropic پژوهشِ هوش مصنوعیِ خودتکثیر و درباره‌ی مسائلِ ریاضیِ حل‌شده با هوش مصنوعی AlphaProof Nexus را بخوان.
سؤالات متداول
آیا ECDSA شکسته شد؟
نه. خودِ Anthropic تأکید می‌کند این یافته نه شکستِ رمزنگاری است و نه نقطه‌ضعفی در ECDSA.
بذرها از کجا آمده بودند؟
از مولدِ عددِ تصادفیِ lrand48 که با زمانِ سیستم شروع شده بود؛ برای منحنی‌های اول بین مه ۱۹۹۷ و آوریل ۱۹۹۸.
آیا همه‌ی ابهام‌ها برطرف شد؟
نه. بذرِ B-163 و نقطه‌های پایه‌ی چند منحنی هنوز توضیح داده نشده‌اند.
