مایکروسافت روز ۲۷ مهر ۱۴۰۵ (۱۹ اکتبر ۲۰۲۶) از قابلیت‌های امنیتی تازه‌ای برای ایجنت‌های هوش مصنوعی در سازمان‌ها رونمایی کرد. پیام اصلی ساتیا نادلا، مدیرعامل، و هایت گالو، مسئول بخش امنیت، این است که ایجنت‌ها را مثل «خطر درونی» ببینید و با سامانه‌هایی زیر نظر بگیرید که دست شرکت‌های سازنده‌ی مدل نیست.
چه معرفی شد؟
به نوشته‌ی TechCrunch این بسته چند بخش دارد:
- Guardian Agents: ویژگی نظارت بر ایجنت‌هایی که سازمان به کار می‌گیرد؛ بخشی از «پروژه‌ی Perception» که مایکروسافت خرداد معرفی کرده بود.
- شناسایی در Microsoft Defender: تشخیص تا ۶۰ نوع ایجنت که کارمندان خودشان به محل کار می‌آورند، مثل Claude Code و Codex و OpenClaw.
- محدودکردن دسترسی: دسترسی ایجنت به داده و سامانه‌ها محدود می‌شود و مجوزها بر پایه‌ی کار تنظیم می‌شوند.
- تأیید انسان: هر جا ایجنت تصمیم پرخطر بگیرد، یک آدم باید تأیید کند.
- Surface Laptop Ultra: رایانه‌های تازه‌ی مایکروسافت برای ایجنت‌ها، با تراشه‌ی Nvidia و کنترل‌های امنیتی.
نادلا و گالو چه گفتند؟
به گزارش TechCrunch، نادلا در یادداشتی خصوصی نوشته شرکت‌ها نباید به شرکت‌های مدل ساز اعتماد کنند، حتی وقتی تضمین ایمنی می‌دهند، و باید سامانه‌ای جدا از آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی برای نظارت بر ایجنت‌ها داشته باشند. جمله‌ی او این بود که نمی‌شود مسئولیت کار هوش مصنوعی به نمایندگی از شرکت را به شرکت دیگری سپرد. گالو گفته مدل‌های پیشرو، از هر کشوری که باشند، قابل اعتماد نیستند. دلیل را «بدخواهی» یا «هک‌شدن آسان» نمی‌داند، بلکه غیرقابل‌پیش‌بینی بودن می‌داند: مدل‌ها برای انجام کار آموزش دیده‌اند، نه برای رعایت هنجارها و داوری سازمان. و ایجنت‌ها اغلب به داده و ابزارهای بسیار گسترده دسترسی دارند.
نگاه نویسنده‌ی خبر
نویسنده سه نکته را یادآوری می‌کند. اول، این موضع غافلگیرکننده است چون مایکروسافت در OpenAI و Anthropic سرمایه‌گذاری کرده و خودش هم آزمایشگاه هوش مصنوعی دارد. دوم، سود خود مایکروسافت در آن است که شرکت‌ها محصول امنیتی ایجنت را از او بخرند، نه از سازنده‌ی مدل. سوم، منطق «ناظر باید مستقل از تأمین‌کننده باشد» درست است، همان‌طور که حسابرس باید مستقل از شرکت باشد. در خبر آزمون مستقلی از این محصولات نیست؛ قیمت و دسترسی هم گفته نشده و همه‌ی ادعاها از زبان خود مایکروسافت است. در همین حال، Nvidia هم «پلتفرم باز ایمنی ایجنت» را دارد که مایکروسافت عضو اولیه‌ی آن است و بیش از ۱۰۰ شرکت دیگر پشتیبانش هستند؛ ایجنت را در محیط ایزوله اجرا می‌کند و می‌تواند رفتارش را در سطح سخت‌افزار متوقف کند.
این برای کاربر فارسی‌زبان چه دارد؟
اگر ایجنت هوش مصنوعی در کسب‌وکارتان کار می‌کند، درس این خبر ساده است: ایجنت را مثل یک کارمند تازه ببینید. فقط دسترسی لازم را بدهید، کارهای پرخطر را با تأیید خودتان انجام دهید و یک نفر مسئول بررسی گزارش‌ها باشد. این را آزمایش‌های خودِ شرکت‌ها هم نشان داده است؛ مثلاً در خبر ایجنت‌های Claude و اقدام‌های ناخواسته دیدیم ایجنت‌ها در آزمون چه کارهایی کرده‌اند. اگر هنوز با مفهوم ایجنت آشنا نیستید، ایجنت هوش مصنوعی چیست را بخوانید.
برای شروع امن، با ابزارهایی کار کنید که کنترل در دستِ شماست، مثل چت و ساخت محتوا در ابزارهای هوش‌نو، و فقط وقتی ایجنت‌ها را به داده‌ی واقعی وصل کنید که قواعد دسترسی را نوشته‌اید. دو خبر مرتبط دیگر: Gemini 4 Argon برای رباتیک و تراشه‌ی Maia 300 مایکروسافت.
چند قاعده‌ی ساده برای استفاده‌ی امن از ایجنت
لازم نیست شرکت بزرگ باشید تا این درس‌ها به کارتان بیاید. حساب جدا برای ایجنت بسازید و رمز اصلی خودتان را به آن ندهید. دسترسی را فقط به همان پوشه یا سرویسی بدهید که لازم است. کارهای برگشت‌ناپذیر، مثل حذف، پرداخت و ارسال پیام انبوه، را با تأیید خودتان انجام دهید. گزارش کارهای ایجنت را نگه دارید و گاهی بخوانید. و اگر ایجنتی رفتار عجیب داشت، اول دسترسی‌اش را قطع کنید، بعد دلیل را بررسی کنید.
سؤالات متداول
Guardian Agents چیست؟
ویژگی تازه‌ی مایکروسافت برای نظارت بر ایجنت‌های هوش مصنوعی در سازمان، بخشی از پروژه‌ی Perception.
یعنی نباید به ایجنت‌ها اعتماد کرد؟
مایکروسافت می‌گوید نباید اعتماد بی‌قیدوشرط کرد و باید با دسترسی محدود و نظارت مستقل کار کرد؛ این به‌معنای کنار گذاشتن ایجنت‌ها نیست.
آیا این محصولات آماده‌اند؟
در خبر درباره‌ی قیمت و زمان دسترسی چیزی نیامده است.
